13-1-13
In het jaar 977 ontstond achter de duinen het dorp Egmond aan Zee, later bestuurd door de abdij en haar beschermheer. Het nabijgelegen, reeds voor de vroege middeleeuwen bestaande, dorp Hallem(of Hallum) veraderde in de loop van de tijd van naam. In de 10e eeuw komt het voor als Ecmunde en Ekmunde. In 1350 komt de plaats voor als Egmunde. In later stadium komt de plaats voor als Egmunt Binne.(bron: Wikipedia)
 |
| Graaf Dirk I stichte in 950 een klooster voor nonnen |
Hier zijn we dus geweest, Anja, William en ik. Niet voor de geschiedenis, maar om mee te doen aan de halve van Egmond. Volgens insiders te vergelijken met Terschelling en Ameland, maar dan zwaarder. We starten om 13 uur, geen gehaast om er te komen. We verlaten om negen uur Stiens, uitgewuifd door een paar hondenbezitters. Onderweg de persoonlijke verwachtingen en intenties doorgesproken. Geen van drieën hebben we pr-of andere prestatiegedachten. Bij Zurich zijn we er uit, we sluiten het Pact van Zurich:
samen aan de start, samen over de finish. De druk is van de ketel, Karin zal het er wel niet mee eens zijn, maar dat horen we morgen wel.
 |
| Het pact van Zurich met handtekeningen en dagstempel van het postkantoor |
Anja heeft koffie meegenomen, op de parkeerplaats in Alkmaar laten we het ons smaken voordat we de pendelbus instappen. Chauffeur is Hylke, hij blijkt - werkelijk waar - uit Zurich te komen. Is al vanaf zes uur in de weer. Om kwart over elf worden we in Egmond bij de sporthal afgeleverd. We zijn niet de enigen, ik zie startnummers boven de 20.000. De hal is vol en warm, buiten is het -1 en de wind uit het Oosten. Je snapt het al, de hamvraag is: wat trekken we aan. William, de ervaren krijger, adviseert niet meer dan drie laagjes, minder kan, want je bent hier gauw op temperatuur. We doen er ons voordeel mee. Wat ons opvalt is dat we geen bekenden zien van andere loopgroepen zoals Sneek en Berlikum. Valt een beetje tegen dat ze zo aan het begin van het nieuwe jaar de handdoek blijkbaar al in de ring gooien. "Zullen Arjen en Karin niet blij mee zijn" zegt Anja.
Het onvermijdelijke plassen is hier ook aan de orde. Voor mannen is dit iets gemakkelijker omdat er overal urinoirs staan opgesteld. De dames moeten in de rij voor 0,30. Sta met een viertal plasgenoten rond zo'n geval, als ik achter me een dame goed verstaanbaar hoor telefoneren. Ze krijgt blijkbaar instructies om iemand te zoeken. Plotseling hoor ik: "ik zie em", wat bij ons de opmerking ontlokt: "daar geloof ik niets van met dit koude weer".
De organisatie is voortreffelijk, voor de bagage zijn veel afgiftetenten geplaatst. We maken kennis met Rina, vriendin van de Anja haar moeder. Ze had ons al verwacht en belooft extra goed op ons spulletjes te passen. Dan naar de start, na eerst een korte warming-up in de duinen. We maken het onszelf niet al te moeilijk, geen enkel-enkel-dubbel gewoon recht toe recht aan, een laatste plas en dan naar het startvak. We zitten in de serie 10.000 t/m 11.999. Verwachte aankomsttijd ongeveer drie uur. "Zodra we Michel Boter of Kenianen in het vizier krijgen, dan houden we even in, want dan lopen we écht te snel", zegt William.
 |
| Michel Boter of Kenianen? |
13 uur gaan we los. Eerst een rondje van 3km door Egmond. Veel enthousiast publiek, ook als we daarna het strand opgaan voor 7km. Een schitterend gezicht twee lange linten, één halverwege en één aan de vloedlijn. Weer is prachtig, wind een beetje achter, we lopen "met vreugde". Strand af en het duingebied erachter is iets lastiger, we begrijpen waarom de Snekers dit niet aangedurfd hebben. Het aangeboden drinken wordt van harte geaccepteerd, we zijn op de helft. Een paar kilometer verder verandert het zandpad in een klinkerweggetje. Op zich charmant, maar bij deze temperatuur verraderlijk glad op sommige plaatsen. De organisatie heeft vrijwilligers naar plekken gedirigeerd. Zonder valpartijen naderen naderen we de bocht naar de bloedlinke Bloedweg. William waarschuwt voor de steile helling die we daarna moeten nemen. Hij mompelt iets van de "Muur van Geraardsbergen", halverwege deze helling dringt het tot me door dat hij doelt op de ronde van Vlaanderen. Fit komen we boven, de laatste anderhalve kilometer is dan nog een eitje. Binnen de gestelde tijd gaan we gedrieën over de finish, hartstochtelijk toegejuicht door het publiek. Ook hun dag is nu weer goed.
Even uitlopen, omkleden en dan naar de bus. Het duurt even voordat we goed en wel onderweg zijn, maar dat mag de pret niet drukken. We hebben een schitterende dag gehad en sluiten deze af bij van der Valk in Wieringermeer met warme chocolademelk en een kommetje slagroom.
Koos
Naschrift: ver uit het zicht van "het pact van Zurich" finishte Andries Kramer van Loopgroep IJlst in een keurige 1:49:35
