Loopgroep Stiens traint op maandagavond 19.45-21.00, woensdagavond 19.00-20.00, 20.10-21.25
Locatie sportcentrum it Gryn aan de Ieleane. Voor informatie of proefles: a.visserman@gmail.com

dinsdag 29 april 2014

KONINGSDAG


         “Willen jullie misschien nog iets drinken?”, vraagt de bedrijfsleidster van McD. Verrast kijken we op, “nou graag, is dit omdat het koningsdag is?” is de wedervraag van Bea. “Nee, het is nieuw beleid bij McD. Als er mensen binnen komen die qua omvang ver beneden het gemiddelde van onze bezoekers liggen, dan willen we dat belonen. Want Mac is niet gek, we zijn er niet alleen voor de lekkere trek, maar ook voor sportievelingen is McD een rustgevende stek. We zien jullie als een soort rolmodel, maar dan niet in de letterlijke betekenis.” De bewonderende blikken zijn ons inmiddels niet ontgaan, we bestellen dus nog een drankje terwijl William zijn Big Mac verorbert. Het is een uur of twaalf, einde van een prachtige route van 36 km waar we om half acht aan begonnen.

"maar eerst op de foto"
We beginnen waar we eindigden. Maar … eerst op de foto, het is tenslotte koningsdag. Waar mogelijk, is iets met oranje aangetrokken, Anja heeft een doos met feestartikelen meegenomen. De chef-terrassen van McD vinden we bereid om zijn onderhoudswerkzaamheden even te onderbreken om een facebookplaatje te maken. Daarna gaan we echt los.
Het is windstil als we langs het Van Harinxmakanaal richting Súderbuorren lopen. De hartslag is nog laag, het tempo ook, de stilte wordt alleen onderbroken door gekwetter, terwijl er geen vogel te bekennen is. Jurjen zal je in deze reportage niet tegenkomen, hij heeft een familieweekend of een weekend met de familie, daar wil ik af zijn. Johannes heeft iets in een tuin te doen bij een vriend. Kan, het is maar net waar je je prioriteiten liggen.
Aan de overzijde van het kanaal wordt met een stok of zoiets op het raam getikt. Een bewoner van Erasmus Hiem steekt beide duimen omhoog, we zwaaien terug. “Over … jaar zitten wij aan die kant van het glas”, ik weet niet meer wie het zei, maar het feit dat we nog aan deze kant van het kanaal lopen bewijst dat ‘we goed bezig zijn’. We komen bij de Drachtsterweg, de aanleg van het nieuwe aquaduct vordert. William werkt bij Noppert Beton, tijdens het lopen geeft hij aan belangstellenden uitleg over de vorderingen en de situatie zoals die uiteindelijk zal worden. Er wordt even niet gekwetterd, we zijn onder de indruk. Hempens, wat is het lang geleden dat ik daar geweest ben. Vroeger een dorpje buiten, nu een dorpje in de stad, alleen de rustieke brug maakt dat de twee niet geheel met elkaar versmolten zijn.
We zijn het dorp nog niet uit of we zien in de verte de snelweg Leeuwarden/Drachten liggen. Deze hindernis wordt genomen via het aquaduct, samen met een vroege zeiler bereiken we de overkant. “Sjoch”, roept Marijke, “ der links, der leit Warten”. In de verte zien we een vaag kerktorentje. Oké, maar gaan we links-om of rechts-om? Het wordt links, want wat op geen enkele kaart nog zichtbaar is, is het fietspad dat zich tegen de snelweg heeft aangedrukt. Sinds een week is het open voor publiek, we zijn waarschijnlijk de eerste hardlopers die het nog inktzwarte asfalt betreden. Het is een pad van een kilometer of vier en het loopt o zo fijn. Na twee kilometer draaien we met de bocht mee en zien de kerktoren steeds dichterbij komen, de driekleur in top. Bij het allereerste huis binnen de bebouwde kom worden we al begroet
 en uitgenodigd voor een sanitaire stop en/of drinken. We zijn bij de zus en zwager van Marijke. We hadden op nog meer plaatsen terecht gekund, want de stamboom van de familie Hobert is verankerd in dit dorp. We nemen het aanbod natuurlijk graag aan, na een minuut of tien wordt het vertreksignaal gegeven. Nog even bij mem langs, ze staat al op ons te wachten en is eigenlijk een beetje teleurgesteld dat we de stop niet bij 

Weidumerhout
haar hebben gedaan. We beloven dat de volgende keer wel te doen. Jacqueline neemt afscheid van ons, ze gaat via Wergea terug naar Leeuwarden. De halve marathon is haar doel, dus moet je niet overdrijven en gelijk heeft ze.
Deel twee. Reduzum heeft ruimte aangeboden voor ook een verversingspost, wel is meegedeeld dat er geen sanitaire voorzieningen zijn maar dat dit niet onoverkomelijk hoeft te zijn gezien het aanwezige struweel. Afgesproken wordt dat wie daar behoefte aan heeft, hij of zij zijn of haar eigen tempo kan gaan lopen. De eerste zes kilometer richting Grou gaan over de doorgaande weg waar geen fietspad langs loopt, het is oppassen dus. Ondanks het nog vroege tijdstip zijn er meer weggebruikers, regelmatig zoeft een groepje racefietsers ons voorbij, er wordt altijd over en weer gegroet. Er vormen zich drie groepjes, het is maar goed dat bij de start voor dit deel een korte routebeschrijving is uitgereikt. Landschappelijk is dit het minst interessante deel, na genoemde zes kilometer nemen we de afslag Idaerd. Het is gelijk een stuk rustiger, in het dorp zelf zijn geen festiviteiten, sterker nog, we hebben niemand gezien. Onder de snelweg door, na twee kilometer zijn we in Reduzum met toch wel een erg lange Haedstrjitte, of is het de vermoeidheid die een rol gaat spelen. Even buiten het dorp wacht de mem van Anja al op ons. Ook nu weer is er een rijk assortiment aan drinken en voedsel. Mem Jouk heeft de fiets op de trekhaak, want ze gaat dit ritje combineren met een eigen trainingsprogramma. Egbert vraagt zich af wie de mem en wie de dochter is, twee druppels water, in ieder geval wat energie betreft. Ze belooft het restant bij Weidumerhout in het gras te leggen, zodat er nog een extra drinkmogelijkheid is. William en Koos hebben deze mededeling niet meegekregen, ze waren al wat eerder aangekomen en zijn dus ook eerder ´afgezet´.

Laatste foto
Deel drie. Nog twaalf kilometer. Vrijwel het hele stuk langs de Zwette, prachtige route.  Het wordt warmer, hier en daar wordt een overbodig thermoshirt uitgedaan. Twee weken geleden hebben we dit stuk ook gelopen, maar dan vanaf Leeuwarden. Op het water is het stil, bij de camping Weidumerhout worden we aangemoedigd door een paar kampeerders. Heb even gedacht, ´lag ik maar op dat luchtbed´. Jezelf tot de orde roepen, doorgaan, ook als je je hartslag niet meer naar beneden krijgt. Tempo houden, niet wandelen. Nog één hindernis, de Haak om Leeuwarden gaat ook over de Zwette, er moet geklommen worden, 10% schat ik. Daarna is het niet ver meer, maar goed ook want het gemis aan water doet zich voelen. Een hardloper komt me tegemoet, hij heeft een flesje drinken in zijn hand. Het gaat me iets te ver om te vragen of ik een slok mag, maar waar de laatste woorden van Richard III van Engeland, ´Een koninkrijk voor een paard´waren, zou ik ´paard´ door ´water´ willen vervangen. Nou ja, zo erg was het nu ook weer niet. Groepsgewijs komen we binnen, iedereen blij en tevreden. Rekken en strekken, herstel drinken en dan naar binnen bij McD, waar de bedrijfsleidster later vraagt “Willen jullie misschien nog iets drinken?”. De rest is dan alweer geschiedenis.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen